Jest to choroba objawiająca się silnym bólem w okolicach stawów. Osoby cierpiące na to schorzenie często borykają się z ostrymi stanami zapalnymi. Znaczne uczucie dyskomfortu powodują napady bólowe odczuwalne niekiedy przez długi czas. Dobrze jest wiedzieć czym się charakteryzuje dna moczanowa oraz jak ją leczyć.
• Czym charakteryzuje się dna moczanowa?
• Jakie rodzaje choroby wyróżniamy?
• Mechanizm działania schorzenia
• Domowe metody leczenia
• Historia choroby królów
Czym charakteryzuje się dna moczanowa
Dna moczanowa manifestuje się trzema głównymi grupami objawów klinicznych, które mogą występować jednocześnie lub rozwijać się stopniowo w miarę postępu choroby.
Charakterystyczne symptomy to:
- Powstawanie guzków dnawych (tophi) — złogów krystalicznych kwasu moczowego w tkankach miękkich, najczęściej wokół stawów, w małżowinach usznych, na łokciach i palcach
- Artropatia — przewlekły stan zapalny w stawach prowadzący do ich stopniowego niszczenia i ograniczenia ruchomości
- Zaburzona równowaga w funkcjonowaniu układu moczowego — ryzyko tworzenia się kamieni nerkowych oraz uszkodzenia miąższu nerek przez złogi moczanowe
- Nagłe napady zapalenia stawów — objawiające się intensywnym bólem, zaczerwienieniem, obrzękiem i uczuciem gorąca w okolicy zajętegostawu, najczęściej paluch u stopy
Jakie rodzaje choroby wyróżniamy
W medycynie klinicznej rozróżnia się dwie formy dny moczanowej, różniące się etiologią i mechanizmem powstania.
Dna pierwotna
Jest to choroba metaboliczna o podłożu genetycznym, której przyczyną jest wrodzona nieprawidłowość w gospodarce purynami. Może wynikać z nadmiernej produkcji kwasu moczowego lub z niewystarczającej eliminacji przez nerki. U większości pacjentów występuje właśnie defekt w wydalaniu, a nie w nadprodukcji.
Dna wtórna
Ta forma jest konsekwencją innych schorzeń, takich jak przewlekła choroba nerek, przyjmowanie leków moczopędnych, chemioterapia nowotworowa czy schorzenia hematologiczne. Może również rozwinąć się w wyniku spożywania alkoholu, który hamuje wydalanie kwasu moczowego.
Puryny, będące prekursorami kwasu moczanowego, występują w jądrach komórkowych wszystkich organizmów. Do organizmu człowieka trafiają dwoma drogami: z pożywieniem (zwłaszcza mięsem, podrobami, niektórymi rybami) oraz z naturalnego rozpadu własnych komórek organizmu.
Mechanizm działania schorzenia
Zrozumienie patofizjologii dny moczanowej pomaga w skutecznym zarządzaniu chorobą. Kwas moczowy rozpuszcza się w osoczu krwi w sposób ograniczony — przy temperaturze ciała jego maksymalna rozpuszczalność wynosi około 6,8 mg/dl. Przekroczenie tej wartości prowadzi do krystalizacji.
Gdy organizm nie radzi sobie z nadmiarem kwasu moczanowego — czy to przez jego nadprodukcję, czy zaburzone wydalanie — wysokie stężenie prowadzi do odkładania się kryształów moczanu sodu w tkankach. Proces ten rozpoczyna się od obszarów o niższej temperaturze i słabszym ukrwieniu, stąd charakterystyczna lokalizacja pierwszych objawów w stawach obwodowych.
Hiperurykemia, czyli stan, w którym stężenie kwasu moczowego we krwi przekracza 7 mg/dl u mężczyzn i 6 mg/dl u kobiet, stanowi podstawowy czynnik ryzyka rozwoju dny. Nie każda hiperurykemia prowadzi do objawowej choroby, jednak im wyższe stężenie i im dłużej utrzymuje się podwyższony poziom, tym większe prawdopodobieństwo wystąpienia napadu.
Domowe metody leczenia
Oprócz farmakoterapii zalecane przez dietetyka, istnieją sprawdzone metody oparte na naturalnych surowcach roślinnych, które mogą wspomóc terapię i zniwelować stan zapalny w miejscach odkładania się kryształów.
Receptura ziołowa według o. G. Sroki
Mieszanka ta wykazuje działanie przeciwzapalne i wspomagające eliminację kwasu moczanowego. Składniki:
- Ziele nawłoci — działa moczopędnie i przeciwzapalnie
- Ziele skrzypu — bogate w krzem, wspomaga regenerację tkanki łącznej
- Liść mącznicy lekarskiej — poprawia funkcję nerek
- Liść poziomki — ma właściwości oczyszczające
- Liść brzozy — zwiększa diurezę
- Ziele połonicznika — wspiera układ moczowy
- Rumianek pospolity — silne działanie przeciwzapalne
Sposób przygotowania
Jedną łyżeczkę suchej mieszanki ziół zalać szklanką wrzątku (około 200 ml). Ogrzewać pod przykryciem przez 20–30 minut w łaźni wodnej, unikając bezpośredniego zagotowania. Po ostudzeniu przecedzić przez gęste sitko lub gazę. Pić dwa razy dziennie po pół szklanki po posiłku. Mieszanka skutecznie redukuje stan zapalny i wspomaga wydalanie toksyn.
Dodatkowe zalecenia dietetyczne
W leczeniu dny moczanowej fundamentalne znaczenie ma redukcja spożycia pokarmów bogatych w puryny. Należy ograniczyć czerwone mięso, podroby, sardynki, makrele, anchois oraz alkohol, zwłaszcza piwo. Wskazane jest zwiększenie spożycia wody mineralnej do minimum 2 litrów dziennie, co ułatwia eliminację kwasu moczanowego. Herbaty ziołowe wspomagające trawienie również mogą być korzystne, jednak najważniejsze pozostaje utrzymanie odpowiedniego nawodnienia organizmu.
Historia choroby królów
Dna moczanowa od wieków była kojarzona z zamożnością i wystawnym trybem życia, co przyniosło jej miano „choroby królów”. Schorzenie to dotykało osoby żywiące się obficie potrawami bogatymi w mięso, dziczyzny i ryby morskie — produkty dostępne głównie dla arystokracji i zamożnych warstw społecznych.
Wśród znanych postaci cierpiących na dnę moczanową wymienia się takich władców, jak: Aleksander Wielki, Ludwik XIV Wielki, Zygmunt III Waza, Jan II Kazimierz. Choroba ta dotyczyła również wybitnych myślicieli i działaczy: Karola Darwina, Benjamina Franklina, Marcina Lutra, Giacomo Casanovę, Winstona Churchilla.
W epoce, gdy medycyna pozostawała na wczesnym etapie rozwoju, cierpiący nie mieli dostępu do skutecznych środków uśmierzających ból. Współczesna farmakologia oferuje leki obniżające stężenie kwasu moczowego oraz preparaty przeciwbólowe, jednak wiele osób nadal sięga po metody naturalne. Medycyna naturalna dysponuje sprawdzonymi metodami, które pomagają obniżyć stężenie kwasu moczanowego we krwi i łagodzą objawy zapalne bez konieczności intensywnej farmakoterapii. Połączenie podejścia konwencjonalnego z terapiami naturalnymi często przynosi najlepsze rezultaty w długoterminowym zarządzaniu chorobą.
















A czy napar z pokrzywy też pomaga na tę dolegliwość? Wiem, że z jego pomocą leczy się różne tego typu schorzenia.