Styropian to jeden z najpopularniejszych rodzajów materiałów izolacyjnych, który często wykorzystywany jest podczas ocieplania domów oraz budynków mieszkalnych. Lecz o ile fachowcy doskonale wiedzą jakich produktów używać do montowania styropianu na ścianach lub na suficie, o tyle domowi majsterkowicze często mają z tym problem. Dlatego warto wiedzieć, czym sklejać styropian, aby połączenie było trwałe i mocne.
- Parametry przy wyborze kleju
- Rodzaje i właściwości klejów montażowych
- Technika aplikacji kleju na płyty
Parametry przy wyborie kleju
Zanim zaczniesz szukać i porównywać parametry klejów do styropianu różnych marek, musisz wiedzieć o kilku istotnych kwestiach, które znacznie ułatwią podjęcie decyzji.
Przede wszystkim powinieneś unikać produktów zawierających w składzie rozpuszczalnik – wtedy taki klej zamiast przymocować materiał do ściany lub sufitu, może go zniszczyć. Dlatego często najlepiej sprawdzają się specjalistyczne kleje do styropianu, ponieważ nie dość, że są przeznaczone tylko i wyłącznie do tego rodzaju powierzchni, to dodatkowo charakteryzują się wysokim stopniem lepkości. Dzięki temu nie jest konieczne długotrwałe podtrzymywanie płyt, np. podczas wyrównywania lub ocieplania sufitu.
Gdy styropian montowany jest na dużych powierzchniach, np. na elewacji, należy stosować kleje, które nie są łatwopalne. Najczęściej zaleca się te produkty, które producent styropianu opisuje jako kompatybilne ze sobą.
Specjalistyczny klej budowlany musi być też wodoodporny, mocny oraz elastyczny, a im krótszy czas wiązania, tym korzystniej dla Ciebie. Nie dość, że usprawni to prace, to unikniesz potrzeby podtrzymywania lub przymocowywania sklejanych materiałów szpilkami, bądź innymi akcesoriami.
Podczas drobnych prac domowych często używa się też pistoletu do kleju na gorąco. Jednak w trakcie pracy ze styropianem należy uważać, ponieważ zbyt gorący klej może rozpuścić delikatną powierzchnię. Jeszcze inne zastosowanie mają elementy mechaniczne stosowane w połączeniu z klejami w systemach ociepleń – zapewniają dodatkowe zamocowanie płyt, szczególnie w miejscach narażonych na większe obciążenia wiatrowe.
Rodzaje i właściwości klejów montażowych
Jednym z najpopularniejszych, dostępnych na rynku klejów do styropianu jest RPP-FIX-K, który przeznaczony jest do klejenia płyt EPS (styropianowych) oraz XPS (płyt z polistyrenu ekstrudowanego). Można go m.in. znaleźć na stronie producenta koelnerpolska.pl/produkt/rpp-fix-k-klej-do-styropianu/koelner oraz w specjalistycznych sklepach budowlanych.
Podczas wybierania kleju należy zwrócić uwagę na to, jaka jest jego wydajność (wystarczy zobaczyć, na ile m² powierzchni może być aplikowany), w jakiej temperaturze może być zastosowany (niektórej kleje, takie jak wspomniany RPP-FIX-K można używać w temperaturze –5°C), a także jaką wytrzymałością mechaniczną oraz przyczepnością się charakteryzuje.
A w jakich sytuacjach najczęściej stosuje się takie kleje? Podczas mocowania płyt styropianowych na fasadach lub sufitach, podczas klejenia kasetonów styropianowych oraz w trakcie izolacji cieplnej dachów. Mogą być także wykorzystywane do wypełniania szczelin w izolacji, osadzania drzwi i okien, a nawet do izolacji cieplnej sieci wodno-kanalizacyjnej oraz centralnego ogrzewania.
Kleje piankowe vs. zaprawy klejowe
W praktyce montażowej używa się dwóch głównych typów klejów. Kleje piankowe (w aerozolach) charakteryzują się szybkim czasem wiązania i niskim zużyciem – nanosi się je punktowo lub pasmami wzdłuż krawędzi płyty. Ich wadą jest wrażliwość na warunki atmosferyczne podczas aplikacji oraz wyższa cena jednostkowa.
Zaprawy klejowe (w workach, do mieszania z wodą) są bardziej ekonomicznym rozwiązaniem przy większych powierzchniach. Wymagają przygotowania mieszanki za pomocą mieszadła oraz dłuższego czasu wiązania, ale zapewniają solidne połączenie na trudnych, nierównych podłożach. Nanosi się je punktowo-pasmowo lub na całą powierzchnię płyty.
Temperatura i czas pracy
Zakres temperatur, w których można aplikować klej, bezpośrednio wpływa na sezon prowadzenia prac. Niektóre produkty pozwalają na montaż nawet przy −10°C, inne wymagają minimum +5°C. Czas otwartego klejenia (open time) – okres, w którym można jeszcze poprawiać położenie płyty – waha się od kilku do kilkunastu minut. Im krótszy, tym szybciej trzeba pracować, ale tym mniejsze ryzyko osunięcia się płyt przed związaniem.
Pełna wytrzymałość mechaniczna osiągana jest zazwyczaj po 24–72 godzinach, w zależności od wilgotności powietrza i grubości warstwy kleju. W tym czasie unika się obciążania świeżo przyklejonych płyt oraz prowadzenia dalszych prac, które mogłyby naruszyć wiązanie.
Technika aplikacji kleju na płyty
Tak naprawdę sposób aplikacji kleju do styropianu jest bardzo prosty. Przed rozpoczęciem prac należy dokładnie oczyścić podłoże, czasami będzie wymagało to zagruntowania ściany. Temperatura aplikacji w przypadku niektórych klejów może wynosić od −5°C do +30°C.
Przed użyciem puszkę z klejem należy wstrząsnąć. Następnie powinno się nakładać klej na płytę styropianową zachowując ok. 2 cm odstępu od krawędzi. Po nałożeniu kleju trzeba maksymalnie w ciągu pięciu minut przyłożyć materiał do powierzchni, po czym przez ok. 10 minut możliwe są ewentualne poprawki. Najczęściej czas wiązania kleju wynosi 2 godziny – wtedy można przystąpić do dalszych prac.
Metoda punktowo-pasmowa
Klej nakłada się w postaci kilku placków (tzw. placków lepkowych) rozmieszczonych równomiernie na powierzchni płyty oraz jednego pasma wzdłuż krawędzi. Średnica placków wynosi zazwyczaj 8–12 cm, a ich liczba zależy od wielkości płyty. Metoda ta sprawdza się na mniej wyrównanym podłożu, ponieważ pozwala na lokalne dopasowanie grubości warstwy kleju.
Metoda powierzchniowa
Na równych, dobrze przygotowanych podłożach (np. betonowych, prefabrykowanych) można stosować nanoszenie kleju pacą ząbkowaną na całą powierzchnię płyty. Zapewnia to maksymalną przyczepność i eliminuje ryzyko mostków termicznych, ale wymaga więcej materiału oraz idealnego wyrównania ściany. Stosuje się ją przede wszystkim w systemach ociepleń wewnętrznych oraz przy klejeniu XPS na stropach.
Przygotowanie podłoża
Powierzchnia musi być czysta, sucha i nośna. Usunięcie kurzu, luźnych cząstek i starych powłok (np. farb kredowych) jest obowiązkowe. W przypadku chłonnych podłoży (beton komórkowy, tynki mineralne) zaleca się aplikację gruntu głęboko penetrującego, który wzmocni wierzchnią warstwę i zmniejszy nasiąkliwość. Na gładkich betonach stosuje się czasami grunt przyczepnościowy typu „betokontakt”, który zwiększa szorstkość powierzchni i poprawia adhezję kleju.
Dociskanie i korekta położenia
Po przyłożeniu płyty do ściany należy ją mocno docisnąć, a następnie sprawdzić poziomicą płynność ułożenia względem sąsiednich płyt. Ewentualne korekty wykonuje się w ciągu wspomnianego czasu otwartego. Po jego upływie jakakolwiek zmiana położenia naruszy powstające wiązanie i osłabi przyczepność – w takiej sytuacji lepiej zdjąć płytę, usunąć stary klej i nałożyć świeży.
Podczas montażu warto pamiętać o układaniu płyt „w przewiązce” – złącza pionowe nie powinny tworzyć jednej linii na całej wysokości elewacji. Przewiązanie zapobiega powstawaniu długich szczelin i zwiększa sztywność całego systemu ocieplenia.
Zamocowanie styropianu wymaga użycia jednak specjalistycznych sprzętów i klejów, więc zdecydowanie powinno się wiedzieć, poco sięgnąć.